പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ കടല്ത്തീരങ്ങളില് പ്രചരിച്ചിരുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ഭീതികളിലൊന്ന്, അറ്റ്ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിലെ കൂറ്റൻ രാക്ഷസന്മാരായ തിമിംഗലങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള കഥകളായിരുന്നു.
എന്നാല്, ഈ കഥകള് വെറും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളോ നാടോടിക്കഥകളോ ആയിരുന്നില്ല. കേവലം ഒരു സാഹിത്യ സൃഷ്ടിയുടെ ഭാവനയ്ക്കപ്പുറം, മനുഷ്യനും പ്രകൃതിയും തമ്മിലുള്ള ഭയാനകവും രക്തരൂക്ഷിതവുമായ ഒരു അതിജീവന പോരാട്ടത്തിന്റെ കഥയായിരുന്നു അത്.അമേരിക്കൻ എഴുത്തുകാരനായ ഹെർമൻ മെല്വിലിന്റെ ‘മോബി ഡിക്’ എന്ന വിഖ്യാത നോവലിന് ആധാരമായത്, പശാചികമായ ആവേശത്തോടെ ഒരു കപ്പലിനെ തകർത്തെറിഞ്ഞ ഒരു ഭീമൻ തിമിംഗലത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ കഥയായിരുന്നു. വർഷങ്ങള്ക്കിപ്പുറം, ആ ദുരന്തത്തിന് പിന്നിലെ ശാസ്ത്രീയ സത്യങ്ങള് തെളിയുമ്പോള്, രണ്ടു നൂറ്റാണ്ട് മുൻപ് ഒരു കപ്പല് ജീവനക്കാരൻ പറഞ്ഞ നിരീക്ഷണങ്ങള് ശാസ്ത്രലോകം ശരിവയ്ക്കുകയാണ്.
1820 നവംബർ 20-ന്റെ പ്രഭാതം എസ്സെക്സ് എന്ന തിമിംഗലവേട്ട കപ്പലിലെ ജീവനക്കാർക്ക് ഒരിക്കലും മറക്കാനാവാത്ത ഒന്നായിരുന്നു. പതിനഞ്ച് വയസ്സുകാരനായ തോമസ് നിക്കേഴ്സണ് എന്ന കപ്പല് ജീവനക്കാരൻ, കടലില് വച്ച് തങ്ങളുടെ ചെറിയ വഞ്ചിയെ തകർത്ത ഒരു തിമിംഗലത്തിന്റെ ആക്രമണത്തില് നിന്നും തലനാരിഴയ്ക്കാണ് രക്ഷപ്പെട്ടത്.
ജീവനക്കാരുമായി വഞ്ചിയില് നിന്നും പ്രധാന കപ്പലായ എസ്സെക്സിലേക്ക് തിരികെ തുഴഞ്ഞു കയറുമ്പോള്, അവർ കരുതിയത് അപകടങ്ങളെല്ലാം ഒഴിഞ്ഞു എന്നാണ്. എന്നാല്, കപ്പലിന്റെ അമരത്തുനിന്ന നിക്കേഴ്സണ് കണ്ടത് ഭീതിജനകമായ മറ്റൊരു കാഴ്ചയായിരുന്നു. മുൻപ് കണ്ടതിനേക്കാള് വളരെ വലിയ ഒരു സ്പേം തിമിംഗലം അവിശ്വസനീയമായ വേഗതയില് തങ്ങളുടെ എസ്സെക്സ് കപ്പലിന് നേരെ പാഞ്ഞടുക്കുന്നു.
ഭയന്ന നിക്കേഴ്സണ് കപ്പലിന്റെ ഫസ്റ്റ് മേറ്റായ ഓവൻ ചേസിനെ വിവരമറിയിച്ചു. കപ്പലില് ആകമാനം അലാറങ്ങളും നിലവിളികളും മുഴങ്ങി. തൊട്ടടുത്ത നിമിഷത്തില്, സമുദ്രത്തെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ചുകൊണ്ട് ആ ഭീമൻ തിമിംഗലം കപ്പലില് ഇടിച്ചു കയറി.
ആ കൂറ്റൻ പ്രഹരത്തില് കപ്പലിലുണ്ടായിരുന്ന നാവികരെല്ലാം തെറിച്ചുവീണു. കപ്പലിന് ആഘാതമേല്പ്പിച്ച ശേഷം തിമിംഗലം ഏകദേശം 270 മീറ്റർ പിന്നിലേക്ക് നീന്തിപ്പോയി, പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞുനിന്ന് പൂർണ്ണ വേഗതയില് വീണ്ടും പാഞ്ഞടുത്തു.
രണ്ടാമത്തെ ആഘാതത്തില് എസ്സെക്സ് കപ്പലിന്റെ മുൻഭാഗം പൂർണ്ണമായും തകർന്നു തരിപ്പണമായി. വെള്ളം ഇരച്ചുകയറിയ കപ്പല് സമുദ്രത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് താണുപോയി. ഈ ക്രൂരമായ ദുരന്തത്തില് നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ട ഇരുപതോളം നാവികർ മൂന്ന് ചെറിയ വഞ്ചികളിലായി കടലില് അഭയം പ്രാപിച്ചു.
കരയില് നിന്നും ആയിരത്തി മുന്നൂറോളം മൈലുകള് അകലെ, വിശപ്പും ദാഹവും സഹിച്ചുകൊണ്ട് അവർ നടത്തിയ സമുദ്രയാത്ര ലോകചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും ഭയാനകമായ അതിജീവന കഥകളിലൊന്നായി മാറി. ഈ സംഭവമാണ് പിന്നീട് ഹെർമൻ മെല്വില് എന്ന എഴുത്തുകാരനെ മോബി ഡിക് എന്ന ലോകപ്രശസ്ത ഗ്രന്ഥം രചിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.
ഈ സംഭവത്തില് ഏറ്റവും വിചിത്രവും ശാസ്ത്രലോകം ദീർഘകാലം സംശയത്തോടെ വീക്ഷിച്ചതുമായ ഒരു കാര്യമുണ്ടായിരുന്നു; സ്വന്തം ശരീരത്തിനേക്കാള് പലമടങ്ങ് വലിപ്പവും ഭാരവുമുള്ള ഒരു മരക്കപ്പലിനെ തകർക്കാൻ ഒരു തിമിംഗലത്തിന് എങ്ങനെ സാധിച്ചു? എന്നതായിരുന്നു അത്.
നോവല് പുറത്തുവന്ന് 175 വർഷങ്ങള്ക്കിപ്പുറം, ഈ ചോദ്യത്തിനുള്ള ശാസ്ത്രീയ ഉത്തരം ഒടുവില് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു. വിരോധാഭാസമെന്നു പറയട്ടെ, അന്ന് വേട്ടക്കാർ തിമിംഗലങ്ങളെ കൊന്നൊടുക്കാൻ പ്രധാന കാരണമായിരുന്ന അവയുടെ തലച്ചോറിലെ എണ്ണമയമുള്ള അവയവത്തില് തന്നെയാണ് ഈ ‘വിനാശകരമായ ശക്തി’ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഈ നിഗമനം മറ്റാരുടേയുമല്ല, 200 വർഷങ്ങള്ക്ക് മുൻപ് എസ്സെക്സ് കപ്പലിന്റെ ഫസ്റ്റ് മേറ്റായിരുന്ന ഓവൻ ചേസ് മുൻപോട്ടു വെച്ച അതേ സിദ്ധാന്തം തന്നെയാണ്.
സ്പേം തിമിംഗലങ്ങളുടെ തലയുടെ ഘടന ഏത് ജീവിയെക്കാളും വ്യത്യസ്തമാണ്. അവയുടെ മൊത്തം ശരീര നീളത്തിന്റെ മൂന്നിലൊന്ന് ഭാഗവും കൂറ്റൻ തല തന്നെയാണ് കൈയ്യടക്കിയിരിക്കുന്നത്. ഭൂമിയിലെ ജീവികളില് വച്ച് ഏറ്റവും വലിയ തലച്ചോറുള്ളത് ഇവയ്ക്കാണ്; ഏകദേശം ഒൻപത് കിലോയോടടുത്ത് ഭാരമുണ്ട് ഇതിന്. ഈ കൂറ്റൻ തലച്ചോറിന് മുന്നിലായി, മൃദുവായതും കൊഴുപ്പ് നിറഞ്ഞതുമായ വലിയൊരു ഭാഗമുണ്ട്. ഇതാണ് ‘സ്പെർമാസെറ്റി’ എന്നറിയപ്പെടുന്ന അവയവം. ഏകദേശം 1900 ലിറ്ററോളം തിളക്കമുള്ള, എണ്ണമയമുള്ള ദ്രാവകം ഇതില് അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലും പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലും സോപ്പുകളും മെഴുകുതിരികളും നിർമ്മിക്കാനും കപ്പലുകളിലും വിളക്കുകളിലും ഇന്ധനമായി ഉപയോഗിക്കാനും ഈ എണ്ണ വളരെ മികച്ചതായിരുന്നു. അതിനാല് തന്നെ, അക്കാലത്ത് ലോകമെമ്പാടുമായി മൂന്ന് ലക്ഷത്തോളം സ്പേം തിമിംഗലങ്ങളെ നാവികർ വേട്ടയാടി കൊന്നൊടുക്കി.
ഇത്രയധികം വേട്ടയാടപ്പെട്ടിട്ടും, എന്താണ് സ്പെർമാസെറ്റി എന്ന അവയവത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഉപയോഗം എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ ശാസ്ത്രലോകത്തിന് നൂറ്റാണ്ടുകള് വേണ്ടി വന്നു. ഇതിനൊരു ഉത്തരം കണ്ടെത്തിയത് വികാസപരിണാമ ജീവശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഡേവ് കാര്യർ ആണ്. എസ്സെക്സ് കപ്പലിലെ നാവികനായിരുന്ന ഓവൻ ചേസിന്റെ പഴയ നിരീക്ഷണങ്ങളില് നിന്നാണ് തങ്ങള് ഗവേഷണം ആരംഭിച്ചതെന്ന് കാര്യർ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
തിമിംഗലത്തിന്റെ മുൻഭാഗം ഒരു ‘ആക്രമണ ആയുധം’ അഥവാ ആട്ടുകട്ടയായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നതായിരുന്നു ചേസിന്റെ വാദം. ചരിത്രകാരന്മാരും ജീവശാസ്ത്രജ്ഞരും ഇത്രയും കാലം ഈ ആശയത്തെ അവഗണിക്കുകയായിരുന്നുവെങ്കിലും, നാവികരുടെ അനുഭവജ്ഞാനവും നിരീക്ഷണ പാടവവും പൂർണ്ണമായും ശരിയായിരുന്നുവെന്ന് കാര്യറുടെ സംഘം തെളിയിച്ചു.
ആണ് തിമിംഗലങ്ങള് തമ്മിലുള്ള മത്സരങ്ങളില്, സ്വന്തം മുൻഭാഗം ഉപയോഗിച്ച് പരസ്പരം ഇടിക്കുന്നത് സാധാരണയാണെന്ന് ശാസ്ത്രജ്ഞർ കണ്ടെത്തി. കരയിലെ ആടുകളും കാട്ടുപോത്തുകളും കൊമ്പുകള് കൂട്ടിയടിച്ച് പോരാടുന്നത് പോലെ, കടലിലെ ഈ സസ്തനികളും തങ്ങളുടെ കൂറ്റൻ തല ഉപയോഗിച്ച് ശത്രുക്കളെ പ്രഹരിക്കുന്നു. ഒരേ ഗണത്തില്പ്പെട്ട ജീവികളില് പരമ്പരാഗതമായി കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടു വന്ന സ്വഭാവ സവിശേഷതയാണിതെന്ന് 2002-ല് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പഠനത്തില് കാര്യർ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
സമുദ്രത്തില് ആണ് തിമിംഗലങ്ങള് പരസ്പരം തല ഉപയോഗിച്ച് അതിശക്തമായി കൂട്ടിയടിക്കുന്ന അപൂർവ്വ ദൃശ്യങ്ങള് സമീപകാലത്ത് റെക്കോർഡ് ചെയ്യപ്പെടുകയുണ്ടായി. ഇത്തരമൊരു ശക്തിയേറിയ പ്രഹരം സ്വന്തം തലച്ചോറിന് ആഘാതമുണ്ടാക്കില്ലേ എന്ന് തോന്നാമെങ്കിലും, ഈ സ്പെർമാസെറ്റി അവയവം ഒരു വലിയ ബഫർ അല്ലെങ്കില് കവചം പോലെ പ്രവർത്തിച്ച് ആഘാതത്തെ മുഴുവൻ ആഗിരണം ചെയ്യുന്നു.
അടുത്തിടെ നടന്ന പഠനങ്ങളില്, ഒരു വലിയ തിമിംഗലം മണിക്കൂറില് കിലോമീറ്ററുകള് വേഗതയില് നീന്തിവന്ന് പ്രഹരിക്കുമ്പോള് ഉണ്ടാകുന്ന ആഘാത ശക്തി അളക്കുകയുണ്ടായി.
ഒരു കൂറ്റൻ തിമിംഗലം പൂർണ്ണ വേഗതയില് വന്ന് ഇടിക്കുമ്പോള് ഉണ്ടാകുന്ന ശക്തി, മണിക്കൂറില് 65 കിലോമീറ്റർ വേഗതയില് പാഞ്ഞുവരുന്ന ഒരു വലിയ ബസ് വന്ന് ഇടിക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്. ഈ അമാനുഷിക ശക്തി ഒരു മരക്കപ്പലിന് നേരെ പ്രയോഗിക്കപ്പെടുമ്പോള് എന്ത സംഭവിക്കും എന്ന് ഊഹിക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ.
ചരിത്രത്തില് മൂന്ന് കപ്പലുകള് മാത്രമാണ് തിമിംഗലങ്ങളുടെ ആക്രമണത്തില് പൂർണ്ണമായി തകർന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്; എസ്സെക്സ്, ആന് അലക്സാണ്ടർ, പിന്നെ കാത്ലീൻ. ഈ മൂന്ന് സന്ദർഭങ്ങളിലും ആക്രമണം നടത്തിയത് സ്പേം തിമിംഗലങ്ങള് തന്നെയായിരുന്നു എന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്.
എന്നാല്, തിമിംഗലങ്ങളുടെ ഈ ‘മഹാതലച്ചോറിന്’ ആക്രമണം നടത്തുക എന്നതില് ഉപരിയായി മറ്റ് ചില പ്രധാന ചുമതലകള് കൂടിയുണ്ട്. പ്രണയവും ആശയവിനിമയവുമാണ് അതിലൊന്ന്. തിമിംഗലങ്ങള് തങ്ങളുടെ മൂക്കിന്റെ ഭാഗത്തുള്ള പ്രത്യേക അവയവങ്ങള് വഴി ശബ്ദതരംഗങ്ങള് പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു. ഈ ശബ്ദം തലച്ചോറിലെ സ്പെർമാസെറ്റിയിലൂടെ കടന്നുപോയി തിരികെ പ്രതിഫലിക്കുന്നു.
ഒരു പെണ് തിമിംഗലത്തിന്, ആണ് തിമിംഗലത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിന്റെ ആവൃത്തിയില് നിന്നും അതിന്റെ സ്പെർമാസെറ്റിയുടെ വലിപ്പവും ശരീരത്തിന്റെ കരുത്തും കൃത്യമായി അളക്കാൻ സാധിക്കും. അതായത്, പങ്കാളിയെ ആകർഷിക്കാനും സമുദ്രത്തിനുള്ളിലെ സ്വന്തം വലിപ്പം വിളംബരം ചെയ്യാനുമുള്ള ഒരു ഉപകരണം കൂടിയാണ് ഈ പ്രത്യേക അവയവം.
വർഷങ്ങള്ക്ക് മുൻപ് അറ്റ്ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിന്റെ വിജനതയില്, എസ്സെക്സ് എന്ന കപ്പലിന് നേരെ പാഞ്ഞടുത്ത ആ തിമിംഗലം വെറുമൊരു മൃഗമായിരുന്നില്ല; പ്രകൃതിയുടെ പ്രതികാരവും അത്ഭുതകരമായ പരിണാമത്തിന്റെ തെളിവുമായിരുന്നു അത്. കടലിന്റെ ആഴങ്ങളില് മനുഷ്യൻ വിതച്ച നാശത്തിന്, പ്രകൃതി സ്വന്തം ആയുധം കൊണ്ട് നല്കിയ തിരിച്ചടിയായിരുന്നു ആ ദുരന്തം.
രണ്ടു നൂറ്റാണ്ടുകള്ക്ക് ശേഷം, ശാസ്ത്രത്തിന്റെ അത്യാധുനിക ഉപകരണങ്ങള് ഉപയോഗിച്ച് നമ്മള് കണ്ടെത്തിയ സത്യം, അന്ന് കടലില് ചോരയും കണ്ണീരും ഒഴുക്കിയ ഒരു സാധാരണ നാവികന്റെ നിരീക്ഷണമായിരുന്നു എന്നത് പ്രകൃതിയുടെ മനോഹരമായ മറ്റൊരു രഹസ്യമായി എക്കാലവും അവശേഷിക്കും.






.jpg)








ഇവിടെ പോസ്റ്റു ചെയ്യുന്ന അഭിപ്രായങ്ങൾ Deily Malayali Media Publications Private Limited ന്റെതല്ല. അഭിപ്രായങ്ങളുടെ പൂർണ ഉത്തരവാദിത്തം രചയിതാവിനായിരിക്കും.
ഇന്ത്യന് സർക്കാരിന്റെ ഐടി നയപ്രകാരം വ്യക്തി, സമുദായം, മതം, രാജ്യം എന്നിവയ്ക്കെതിരായ അധിക്ഷേപങ്ങൾ, അപകീർത്തികരവും സ്പർദ്ധ വളർത്തുന്നതുമായ പരാമർശങ്ങൾ, അശ്ലീല-അസഭ്യപദ പ്രയോഗങ്ങൾ ഇവ ശിക്ഷാർഹമായ കുറ്റമാണ്. ഇത്തരം അഭിപ്രായ പ്രകടനത്തിന് നിയമനടപടി കൈക്കൊള്ളുന്നതാണ്.