വയലാർ രാമവർമ്മ: മലയാളിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഇന്നും മുഴങ്ങുന്ന കാവ്യശബ്ദം

മലയാളത്തിന്റെ പ്രിയ കവി വയലാർ രാമവർമ്മ ഓർമയായിട്ട് ഇന്ന് 51 വർഷം. 1975 ഒക്ടോബർ 27-ന്, 47-ാം വയസ്സിലാണ് അദ്ദേഹം വിടവാങ്ങിയത്. എന്നാൽ കാലം എത്ര കടന്നുപോയാലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വരികൾക്ക് മലയാളിയുടെ മനസ്സിൽ ഇന്നും സ്ഥാനമുണ്ട്. പ്രണയവും വിരഹവും ജീവിതവേദനയും സാമൂഹിക ചിന്തകളും കവിതയിലൂടെയും ചലച്ചിത്രഗാനങ്ങളിലൂടെയും ആവിഷ്കരിച്ച വയലാർ മലയാള സാഹിത്യത്തിന്റെയും സംഗീതത്തിന്റെയും ചരിത്രത്തിൽ തന്റേതായ ഇടം നേടിയ പ്രതിഭയാണ്.

വയലാറിൽനിന്ന് മലയാളത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക്

1928 മാർച്ച് 25-ന് ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ വയലാറിൽ ജനിച്ച വയലാർ രാമവർമ്മ കവിതയിലും ചലച്ചിത്രഗാനരചനയിലും ഒരുപോലെ വ്യക്തിമുദ്ര പതിപ്പിച്ചു. സാധാരണക്കാരന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ആഴമുള്ള ആശയങ്ങൾ ലളിതമായ ഭാഷയിൽ എത്തിക്കാനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഴിവാണ് വരികളെ ജനപ്രിയമാക്കിയത്. മനുഷ്യന്റെ വികാരങ്ങളെയും ജീവിതാനുഭവങ്ങളെയും സൂക്ഷ്മമായി പകർത്തിയ ആ രചനകൾ ഇന്നും വായിക്കപ്പെടുകയും ആസ്വദിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

പാദമുദ്രകൾ, കൊന്തയും പൂണൂലും, എനിക്കു മരണമില്ല, മുളങ്കാട്, ഒരു യൂദാസ് ജനിക്കുന്നു, സർഗസംഗീതം തുടങ്ങിയ കൃതികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാവ്യലോകത്തിന്റെ വൈവിധ്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു. വ്യക്തിപരമായ അനുഭവങ്ങൾക്കപ്പുറം സമൂഹത്തെയും മനുഷ്യജീവിതത്തെയും നിരീക്ഷിച്ച കവിയായിരുന്നു വയലാർ.

കവിത പാട്ടായപ്പോൾ

വയലാറിന്റെ രചനകൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ജനഹൃദയങ്ങളിലെത്തിയത് ചലച്ചിത്രഗാനങ്ങളിലൂടെയാണ്. സാഹിത്യത്തിന്റെ ആഴം നഷ്ടപ്പെടുത്താതെ, കേൾക്കുന്നവർക്ക് എളുപ്പം മനസ്സിലാകുന്ന ഭാഷയിൽ ഹൃദയസ്പർശിയായ വരികൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു. പ്രണയത്തിന്റെ മാധുര്യവും വിരഹത്തിന്റെ നൊമ്പരവും ജീവിതത്തിന്റെ സങ്കീർണതകളും ആ ഗാനങ്ങളിൽ മനോഹരമായി ഇഴചേർന്നു.

1956-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ കൂടപ്പിറപ്പ് എന്ന ചിത്രത്തിലെ “തുമ്പീ തുമ്പീ വാ വാ” അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യ ചലച്ചിത്രഗാനമായി പൊതുവെ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. പിന്നീട് ആയിരത്തിലധികം ഗാനങ്ങളിലൂടെ മലയാള ചലച്ചിത്രസംഗീതത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ ഭാഗമായി വയലാറിന്റെ രചനകൾ മാറി. ഗാനങ്ങളുടെ എണ്ണം സംബന്ധിച്ച കണക്കുകൾ വിവിധ സ്രോതസ്സുകളിൽ വ്യത്യാസപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, മലയാളികൾ ഏറ്റെടുത്ത ഗാനങ്ങളുടെ വിസ്തൃതി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതിഭയുടെ വ്യാപ്തി വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ഈണവും വാക്കും ചേർന്ന സുവർണകാലം

സംഗീതസംവിധായകൻ ജി. ദേവരാജനുമായുള്ള വയലാറിന്റെ കൂട്ടുകെട്ട് മലയാള ചലച്ചിത്രസംഗീതത്തിലെ ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു അധ്യായമാണ്. വാക്കും ഈണവും പരസ്പരം പൂരിപ്പിച്ചപ്പോൾ പിറന്ന ഗാനങ്ങൾ തലമുറകൾ പിന്നിട്ടിട്ടും ആസ്വാദകരുടെ മനസ്സിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. വി. ദക്ഷിണാമൂർത്തി, എം.എസ്. ബാബുരാജ്, കെ. രാഘവൻ തുടങ്ങിയ സംഗീതസംവിധായകരുമായും അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധേയമായ ഗാനങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.

“ആയിരം പാദസരങ്ങൾ കിലുങ്ങി”, “ചന്ദ്രകളഭം ചാർത്തിയുറങ്ങും തീരം”, “ശംഖുപുഷ്പം കണ്ണെഴുതുമ്പോൾ” തുടങ്ങിയ ഗാനങ്ങൾ മലയാളിയുടെ സംഗീതസ്മൃതിയിൽ പ്രത്യേക സ്ഥാനമുള്ളവയാണ്. ചില ഗാനങ്ങൾ പ്രണയത്തിന്റെ മാധുര്യം പകരുമ്പോൾ മറ്റു ചിലത് നഷ്ടങ്ങളുടെയും വിരഹത്തിന്റെയും ഓർമകളുണർത്തുന്നു. ലളിതമായ വാക്കുകളിലൂടെ ആഴമുള്ള വികാരങ്ങൾ പകർന്നുനൽകാനുള്ള വയലാറിന്റെ കഴിവാണ് ഈ ഗാനങ്ങളെ കാലാതിവർത്തികളാക്കുന്നത്.

മനുഷ്യനുവേണ്ടി സംസാരിച്ച വരികൾ

പ്രണയവും സൗന്ദര്യവും മാത്രമായിരുന്നില്ല വയലാറിന്റെ രചനാലോകം. മനുഷ്യൻ, മതം, സമൂഹം, അധികാരം, അനീതി തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിലേക്കും അദ്ദേഹത്തിന്റെ എഴുത്ത് കടന്നുചെന്നു. മനുഷ്യനെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യങ്ങളും സാമൂഹിക ജീവിതത്തിലെ വൈരുധ്യങ്ങളും ഗാനങ്ങളിലൂടെ അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ചു.

“മനുഷ്യൻ മതങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു, മതങ്ങൾ ദൈവങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചു” എന്ന വരികൾ ഇന്നും ചർച്ചകൾക്കും ചിന്തകൾക്കും വഴിയൊരുക്കുന്നു. അച്ഛനും ബാപ്പയും എന്ന ചിത്രത്തിലെ ഈ ഗാനം മതവും മനുഷ്യനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ശ്രദ്ധേയമായ ആവിഷ്കാരമാണ്. “ബലികുടീരങ്ങളേ” പോലുള്ള ഗാനങ്ങളിലും സമൂഹത്തോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതിബദ്ധതയും മനുഷ്യജീവിതത്തോടുള്ള കരുതലും പ്രകടമാണ്.

അംഗീകാരങ്ങൾക്കപ്പുറമുള്ള പൈതൃകം

സർഗസംഗീതം എന്ന കൃതിക്ക് കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു. അച്ഛനും ബാപ്പയും എന്ന ചിത്രത്തിലെ ഗാനരചനയ്ക്ക് 1972-ൽ മികച്ച ഗാനരചനയ്ക്കുള്ള ദേശീയ ചലച്ചിത്ര പുരസ്കാരവും അദ്ദേഹം നേടി. വയലാറിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി ഏർപ്പെടുത്തിയ വയലാർ അവാർഡ് മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ പ്രധാന പുരസ്കാരങ്ങളിലൊന്നായി ഇന്നും തുടരുന്നു.

ഈ അംഗീകാരങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാഹിത്യസംഭാവനകളുടെ പ്രാധാന്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു. എന്നാൽ പുരസ്കാരങ്ങൾക്കപ്പുറം, തലമുറകളുടെ ജീവിതാനുഭവങ്ങളുടെ ഭാഗമായി മാറിയ ഗാനങ്ങളാണ് വയലാറിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പൈതൃകം. ഇന്നും ആ ഗാനങ്ങൾ ആലപിക്കപ്പെടുകയും പുതിയ തലമുറകളിലേക്ക് പകരുകയും ചെയ്യുന്നു.

കാലം മാറിയാലും മായാത്ത ശബ്ദം

വയലാർ രാമവർമ്മ വിടവാങ്ങിയിട്ട് പതിറ്റാണ്ടുകൾ പിന്നിട്ടിട്ടും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വരികൾക്ക് പ്രസക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല. പഴയ ഗാനങ്ങൾ വീണ്ടും കേൾക്കുമ്പോൾ അവയിലെ വികാരങ്ങൾ ഇന്നത്തെ ജീവിതത്തോടും മനുഷ്യന്റെ അനുഭവങ്ങളോടും ചേർന്നുനിൽക്കുന്നതായി അനുഭവപ്പെടുന്നു. കാലത്തിനൊപ്പം മാറുന്ന സംഗീതലോകത്തിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വരികൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഈ സ്ഥാനം ശ്രദ്ധേയമാണ്.

ഒരു കവിയുടെ മഹത്വം അളക്കുന്നത് അദ്ദേഹം എഴുതിയ വരികളുടെ എണ്ണത്തിൽ മാത്രമല്ല, ആ വരികൾ എത്രകാലം മനുഷ്യരുടെ മനസ്സിൽ ജീവിക്കുന്നു എന്നതിലുമാണ്. ആ അർഥത്തിൽ വയലാർ രാമവർമ്മ മലയാളിക്ക് സമ്മാനിച്ചത് അനശ്വരമായ ഒരു കാവ്യപൈതൃകമാണ്. ഓരോ ഒക്ടോബർ 27-നും അദ്ദേഹത്തെ ഓർക്കുമ്പോൾ, മലയാളത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഇന്നും മുഴങ്ങുന്ന ആ ശബ്ദത്തിന്റെ ശക്തി ഒരിക്കൽക്കൂടി തിരിച്ചറിയുന്നു.